Tampopo (Dmuchawiec) to przewrotny film z roku 1985 w reżyserii Jūzō Itami. Czyli nie taki znów stary...

Przewrotny, bo żartobliwie żongluje konwencjami (western, romans, film o mafii, kino w kinie, z dodatkiem różowych scen) w kontekście jedzenia.

Film o miłości i szacunku do jedzenia, ale także o nieposkromionej japońskiej skłonności do jedzenia.



Ale jest to także film o osiąganiu celu, doskonaleniu się i pomaganiu innym. I o przełamywaniu tabu i przekraczaniu granic społecznych.



Lekki i przyjemny, a jednak pouczający. I nie tylko w temacie, jak poprawnie jeść rāmen.

No, i koniecznie trzeba zobaczyć (moją ulubioną) absurdalną scenę pierwszej pomocy w przypadku zadławienia:


m.
::

Komentarze:

wróć