We współczesnej ortografii japońskiej zachowały się wyjątki pisowni wynikające z rozwoju języka na przestrzeni kilku wieków. Współczesne partykuły 'wa', 'o' oraz 'e' pisane są zgodnie w ortografią klasyczną, czyli kolejno 'ha', 'wo' oraz 'he'...

Warto zatem zapoznać się z podstawowymi zasadami czytania w klasycznym japońskim:

'HA' 「は」 czytane jest jako 'WA' 「わ」
'HI' 「ひ」 czytane jest jako 'I' 「い」
'FU' 「ふ」 czytane jest jako 'U' 「う」
'HE' 「へ」 czytane jest jako 'E' 「え」
'HO' 「ほ」 czytane jest jako 'O'「お」
'SHAU' 「しゃう」 czytane jest jako 'SHŌ' 「しょう」
'OHO' 「おほ」 czytane jest jako 'Ō' 「おお」

Np.: kefu けふ = kyō きょう
Ohashimasu おはします= owashimasu おわします 
Ifu いふ = iu いう
Saburafu さぶらふ= saburau さぶらう
Kanashifu かなしふ= kanashi + uu → kanashū かなし+う=かなしゅう
Ohoku おほく= ōku おおく

Co w przykładach pieśni literackich może wyglądać na przykład tak:

いとどしく
Itodoshiku
Bardzo smutno brzmi

虫の音しげき
mushi no ne shigeki
zawodzenie owadów.

浅茅生に露
asajū ni tsuyu
Smutna jest rosa

おきそふる
okisōru
opadająca wprost

雲の上人
kumo no uebito
z chmur na trawę.

Genji monogatari, rozdział „Kiritsubo”

香をとめて
Ka o tomete
Czy nadaremnie

来つるかひなく
kitsuru kainaku
przybyłem szukać woni

おほかたの
ōkata no
kwitnących kwiatów?

花のたよりと
hana no tayori
Czyż nie mówi się, że to

言ひやなすべき
iiyanasubeki
pora oglądania drzew?

Genji monogatari, rozdział „Maboroshi”.

m.
::

Komentarze:

wróć